ბიომრავალფეროვნების ანბანი


გაკაფული ტყე. ფოტო: PIA

 ამ ფოტოზე 2 ბოროტებაა გამოსახული: გაკაფული ხეები და პოლიეთილენის ბოთლი. ეს უკანასკნელი ძალიან კომპლექსური თემაა და ასეთივე ნეგატიურ ეფექტს ახდენს გარემოზე: პოლიეთილენს დედაბუნება ვერ “ინელებს”, იგი სამუდამოდ ბინძურდება, წამლავს ნიადაგს, წყალს, ცხოველებისა და ფრინველების საკვებ თუ საცხოვრებელ ადგილებს. თუ ცოცხალ არსებას გადაეყლაპა – სასიკვდილოდაა განწირული. პოლიეთილენის ნაწილები ხვდება ოკეანეში, თევზების საშუალებით კი შესაძლოა ჩვენც შემოგვეჭამოს (რამდენადაც ჩვენ მოვიხმართ თევზებს, რომლებიც შეიძლება უკვე “გამოკვებილი” იყვნენ ამ მავნე ნივთიერებით). პოლიეთილენს ჩვენი დაუდევრობით და უპასუხისმგებლობით ყველგან ვტოვებთ: ქუჩებში, ქალაქებში, სოფლის ორღობეებში, მთებში და ველებში, სარწყავ არხებში, მდინარეებში. სალაშქრო ბილიკებზე უამრავი გადაყრილი პოლიეთილენის ბოთლი და პარკი მინახავს. მეგობრებთან ერთად ბევრი მათგანი აგვიღია და ნაგვის ურნამდე მიგვიტანია, მაგრამ ჩვენი მცდელობა ზღვაში წვეთია დაბინძურების მასშტაბებთან შედარებით… და კიდევ უფრო სამწუხაროა, რომ საქართველოში ნარჩენების გადამუშავება არ წარმოადგენს გავრცელებულ პრაქტიკას. Continue reading

სანაგვეთის ქვეყანა


ფრთოსანი ბოთლები, პოლიეთილენის ვაშლები, სამფეხა ბავშვები, კიბოთი დასნებოვნებული სოფლები, მუხაზე მსხმოიარე ალუბალი, ჭიკარტების წვიმა, მიწიდან ამოსული პლასტმასის ყვავილები, ათასგვარი მავნე მინარევებით გაფერადებული მდინარეები ყველაზე ნაკლები კოშმარებია იქიდან, რაც შეიძლება გარემოს დაბინძურებამ გამოიწვიოს. “უმნიშვნელო” ნაგავიც კი, როგორიცაა სიგარეტის ნამწვი (რეალურად მასაც ვერ “ინელებს” დედაბუნება) სერიოზული გამოწვევაა ჩემი, თქვენი, მეზობლების, არამკითხე მამიდების, ჭორიკანა თალიკო დეიდების, ტრაკგასქელებული ექთნების, საპოჟნიკი სერიოჟების, ჯარისკაცების, ექიმების, მასწავლებლების, ენჯეოშნიკების თუ მთავრობის წევრების ჯანმრთელობისთვის. ცნობისათვის, ტურისტებიც ზიზღით იბრუნებენ თავს ნაგვით დამახინჯებული ადგილებიიდან. ჰოდა თუ ოდნავ მაინც გაწუხებთ “რას იტყვის ხალხი”, “რას იტყვის ჩემი მეზობელი”, “რას იტყვის საერთაშორისო საზოგადოება”, თუ არ გინდათ რომ თავი მოგვეჭრას ევროპის, აზიის, აფრიკის (ბევრი აფრიკელი ემიგრანტი გვყავს), ჩინეთის, ინდოეთის, პინგვინების გაერთიანებული რესპუბლიკის, მსოფლიოს ყველა კონტინენტისა და სრულია კოსმოსის მასშტაბით, ასეთ სასწაულ ადგილებში ნუ დაყრით ნაგავს!!!! ჩაიდეთ ჯიბეში, სუფთა პარკში, ჩანთაში, კონტეინერში და აუცილებლად მიიტანეთ უახლოეს ურნამდე!!!! წინააღმდეგ შემთხვევაში ნუ გაგიკვირდება თუ ერთ მშვენიერ დღეს მფრინავი პოლიეთილენის ბოთლი ფანჯარაზე მოგიკაკუნებთ!

ეს ფოტოები სხვადასხვა დროს თბილისსა და მის შემოგარენში გადავიღე.

მტკვარზე, რიყესთან. კედელზე წარწერაა: “გავალამაზოთ და გავუფრთხილდეთ მტკვარს”. გვერდით კი ვიღაცის ნასუფრალია მიყრილი. გალამაზებაც ამას ჰქვია, ღმერთმანი! წარმომიდგენია ამის “ავტორი” რომ ნებაზე მიუშვა, რამდენ “ღირსშესანიშნაობას” დატოვებს!

IMAG2188

“2 in 1” – ქუჩის მხატვრობასთან ერთად დანაგვიანებული ქუჩაც გადავიღე. ეს ფურცელაძის ქუჩაზაა, საჯარო ბიბლიოთეკის ქვემოთ.

IMAG1107

ორბელიანის მოედანზე დინოზავრის ნაკვალევივით შემორჩენილი ძველიძველი ტელეფონი. ციფერბლატის მაგივრად ახლა სანაგვე აქვს. ვიღაცას ეტყობა პოლიეთილენის პარკის სანაგვემდე მიტანა დაეზარა და სადამდეც ხელი მიუწვდა იქ გაჩხირა. ხელმარჯვე “ოსტატიც” ის ყოფილა!! ჰაჰა.

IMAG0517

ეს საბურთალოზე, “კოტონის” მოპირდაპირე მხარეს. ზედ ბოძის წინ დასკუპებული პოლიეთილენის ბოთლი.

IMAG2471

როცა არ იცი ნაგავი სად წაიღო, ჩაჩურთე სადაც მოგიხდება! რუსთავი-თბილისის მარშუტკაში დავაფიქსირე რამდენიმე ხნის წინ.

IMAG2534

არანაკლებ “კეთილსინდისიერი” მგზავრის დანატოვარი. რა მზრუნველად დაუდია სკამის ქვეშ, რომ სხვებისთვის მოძრაობა არ შეეშალა!

IMAG3290

ცოტნე დადიანის ქუჩაზე. როგორ ჩანს, ჯართთან ერთად ნაგავსაც იბარებენ.

IMAG3518

რომელიღაც ყვითელ ავტობუსში გადავიღე.

IMAG3537

მრავალფუნქციური სატელეფონო ჯიხური ვაგზლის მოედანზე. საქართველო მიჩვენე და ნაგავს გიჩვენებო.

IMAG2536

მეტრო პოლიტექნიკურის ამოსასვლელში, სპორტის სასახლის მხარეს. არტი არ გეგონოთ, გულმოდგინედ “მიჩქმალული” ნაგავია. მერე რა რომ ურნა საკმაოდ ახლოსაა, “ასე კარგად ინახება”.

IMAG2491

ეტყობა ვიღაცამ იფიქრა, რომ ამ ქანდაკებას რაღაც “აკლდა” და დაუმატა – ხელებში ნაგავი ჩაუყარა. ტაშიიიი! აი მესმის კრეატივი!

IMAG3476

ესეც საბურთალოზე, ჯიხურსა და ბოძს შორის შეჭიჭყნილი ნაგავი. კარგად უწვალია “ავტორს”! მქუხარე აპლოდისმენტები!

IMAG2473

კიდევ ერთი “კრეატივი” რუსთაველზე. ვიღაცამ ქანდაკება “დაათრო” – თავზე საკუთარი ქუდი ჩამოაფხატა და გვერდით სასმელით სავსე ჭიქა მიუდგა. გავუაროთ ხოლმე, ერთად დავლიოთ.

IMAG2792

რეკლაა რუსთავში: ხეზე მისკოჩილი განცხადება.

IMAG3477

ვსვათ, ვჭამოთ, მოვილხინოთ და შემდეგ ნასუფრალი ადგილზე დავტოვოთ! ვაგზალზე, “კიდობანის” წინ აუზზე გადაღებული ნაგავი.

IMAG2510

ეს სოფ. ფარცხისის შესასვლელთან (თეთრიწყაროს რაიონი). გზის გასწვრივ დასამუშავებელი მიწებია, თუმცა რთული სათქმელია ვინ გახსნა “ნაგვის ბირჟა” ამ ადგილას – ნაკვეთების პატრონებმა თუ უპასუხისმგებლო მძღოლებმა.

IMAG3380

ეს ის არ არის რასაც ფიქრობთ. არავინ აპირებს აქ მწვადაობას. ორიოდე თვის წინ ბირთვისში რომ ჩავედით, კოცონის ადგილას რომელიღაც ვიზიტორების მიერ დატოვებული ნაგვები დაგვხვდა, მათ შორის ეს ლითონის ჯამი და კოვზი. არადა ზურგჩანთით ქალაქის ურნამდე ტარებას რა უნდოდა… ტყეს ასე უნახავენ შვილებს, როგორც ჩანს…

IMAG3345

ერთ-ერთ კორპუსში… ნაგვის გადაყრა რომ ეზარებათ, ასე ტოვებენ. საამაყო საქციელია!

IMAG3468

ეს ნაგავი ასურეთში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) “ვიპოვეთ”. მე-19 საუკუნის გერმანული ეკლესიაა, რომელიც კომუნისტების დროს სოფლის კლუბად იყო გადაკეთებული. ვანდალურად დამახინჯება არ აკლდა, ახლა ნაგავსაყრელადაც “წარმატებით” იყენებენ.

IMAG3408

მიწისქვეშა გადასასვლელი რომ არის პუშკინის სკვერში, ასეთ “მშვენეირებას” ხშირად ნახავთ.

IMAG0495

ესეც ჭეშმარიტი კრეატივი:

IMAG3494

ნაგავი იქ, სადაც არ უნდა იყოს!


საკუთარი ფოტოარქივის თვალიერებისას რამდენიმე “საოცარი” კადრი ვიპოვე – სადამდე მიდის ადამიანის ფანტაზია გარემოს დაბინძურებაში. ქალაქის ქუჩებში რომ ბოთლები ყრია ეგ კიდევ არაფერი, 2012 ლის 24 მაისს რუსთაველის მეტრის წინ ჩამოკონწიალებული პოლიეთილენის ბოთლი მაქვს გადაღებული. ვერაფრით მივხვდი როგორ მოხერხეს ამ სიმაღლეზე მისი ჩამოკიდება.

ხეზე ჩამოკიდებული პოლიეთილენის ბოთლი

ხეზე ჩამოკიდებული პოლიეთილენის ბოთლი

“ლამაზად” შეფუთული ნაგავი არმაზის ციხის გზაზე, ბილიკთან ახლოს. ფოტო გადაღებულია 2012 წლის 19 აგვისტოს. ნაგვის “მოშორების” მეტისმეტად “კრეატიული” გზა რას იტყვით? გასაგებია რომ ჯერჯერობით ნაგვის გადამუშავების ნორმალური სისტემა არ გაგვაჩნია მაგრამ ეს ოხერი ბუნებას მაინც ნუ ანაგვიანებთ!!!! ხეზე დადებთ თუ ხის ქვეშ – მნიშვნელობა არ აქვს – შედეგი მაინც ერთია – ნარჩენებით მოწამლული გარემო! აიღეთ და წამოიღეთ ქალაქამდე, ჩააგდეთ ბუნკერში, როგორც მე და ჩემი მეგობრები ვაკეთებთ!

ხემ მოისხა ნაგავი

ხემ მოისხა ნაგავი

2012 წლის 1 ივნისი მზიურში, მასობრივი უკულტურობისა და ღორობის ზეიმი! დამთავრდა მზის ფესტივალი, დაიშალა ხალხი და დარჩა აურება ნაგავი! არადა რა მარტივია იქვე ახლოს მდგარ ნაგვის ურნასთან მიტანა და ჩაგდება!

ნაგავი მზიურში

ნაგავი მზიურში

ყველაზე ცინცხალი ფოტო, 2014 წლის 13 ივლისს გადაღებული – ჟინვალის წყალსაცავი სავსეა პოლიეთილენის ბოთლებით და ათასგვარი ნაგვით. ეს არის წყალი, რომლითაც თბილისი და რუსთავი მარაგდება, მილიონზე მეტი ადამიანი. ამ წყალს ვიყენებთ სასმელად, საკვებში. მართალია, როგორც წინა პოსტში ვწერდი, წყალსაცავიდან ონკანამდე წყალი სუფთავდება და იფილტრება, წყალსაცავის პერსონალიც პერიოდულად წმენდავს მას ნაგვისგან, მაგრამ ……. რატომ უნდა გადააბარო სხვას საკუთარი პასუხისმგებლობა?! მსგავსი მასობრივი გულგრილობა მნიშვნელოვანი საკითხის მიმართ, რბილად რომ ვთქვათ, აღმაშფოთებელია!

ნაგავი ჟინვალის წყალსაცავზე

ნაგავი ჟინვალის წყალსაცავზე

როგორ შევამციროთ “პლასტიკური” დაბინძურება:

– უარი თქვით ერთჯერადი პოლიეთილენის ბოთლის გამოყენებაზე. შეამცირეთ ბოთლებში ჩამოსხმული წყლის მოხმარება, რომელიც მაღაზიაში იყიდება. წყალი მუდმივათ ატარეთ შესაბამისი ჭურჭლით, რომ დაიცლება შეავსებთ და ა.შ.

ასეთი ბოთლი უკვე 4 (!) წელია დამაქვს და მინდა გითხრათ რომ ძალიან პრაქტიკულია. (ბევრ მაღაზიაში და ბაზრობაზეც შეგიძლიათ ნახოთ):

ეტევა ზურგჩანთის ჯიბეში, შეგიძლიათ შევსოთ სურვილისამებრ, საკმაოდ გამძლეა, არ ტყდება და ნებისმიერ რელიეფზე დავარდნას უძლებს. ერთგულად მემსახურება ქალაქშიც, მოგზაურობისასაც და ლაშქრობებშიც. ამით არა მხოლოდ გარემოს დაიცავთ დაბინძურებისგან, არამედ გარკვეულ თანხასაც დაზოგავთ. იანგარიშეთ რამდენს ხარჯავთ მხოლოდ წყლის ყიდვაში ყოველდღიურად, ყოველთვიურად და რას გააკეთებდით ამ თანხით? ისიც მიათვალეთ რამდენი “დაუჯდება” ბუნებას მისი “მონელება” ან სახელმწიფოს/შესაბამისკომპანიას – მისი გადამუშავება. ეს გაცილებით მეტია ვიდრე ერთი მრავალჯერადი ჭურჭლის საფასური.

– შეამცირეთ პოლიეთილენის პარკების გამოყენება. სთხოვეთ მაღაზიის გამყიდველებს რომ არ შეფუთონ თითოეული პროდუქტი ცალკე ცელოფანში, აუცილებლობის შემთხვევაში ერთში ჩაალაგონ. გამოიყენეთ მრავალჯერადი ქაღალდის ან ქსოვილის ჩანთები. ისინი ცელოფანზე გაცილებით მოხერხებული და გამძლეცაა!

– ლაშქრობებში, ექსკურსიებზე, პიკნიკებზე ერთჯერადი ჭურჭლის ყიდვის ნაცვლად წაიღეთ თან საკუთარი, სახლიდან (ხის, ლითონის, მსუბუქი და მრავალჯერადი გამოსაყენებელი). ამგვარად ყველა საკუთარ თავზე იქნება პასუხისმგებელი და, რაც უფრო მნიშვნელოვანია – გარემოზე.

შენობები და ადამიანები


2000იანი წლების შუა პერიოდამდე რუსთაველზე, თბილისში TMS გალერეა ფუნქციონირებდა. გამჭვირვალე მინის კედელი ჰყოფდა ხელოვნების ნიმუშებს და ხმაურიან ქუჩას. გამვლელს შეეძლო დაენახა ახალი ნახატები, ნაქარგები, ხელნაკეთი ნივთები, ფოტოები, ქანდაკებები, რომელთა მაღალმხატვრულ ღირებულებას არაპროფესიონალის თვალიც კი შეამჩნევდა. ეს იყო ხალხისთვის თვალმისაწვდომი თანამედროვე ხელოვნება, ნებისმიერს შეეძლო შესვლა, ახალი ნამუშევრების ნახვა. TMS-ის ადგილას “ბეკოს” მაღაზია რომ გაიხსნა, ძალიან დამწყდა გული! ფაქტი ნათელი იყო: მატერიალიზმი მოერია სულიერებას, ფინანსები – მაღალ იდეალებს.

მაშინ ბევრს ვბუზღუნებდი, რომ ადამიანი მატერიალისტი ცხოველი ხდება და უფროდაუფრო არაჯანსაღ გარემოში აგრძელებს-მეთქი ცხოვრებას. რომ “გული, გონება და სულის” ჰარმონია ირღვევა; რომ პიროვნების განვითარებისთვის მხოლოდ საკვები და ტექნოლოგიები საკმარისი არ არის; რომ “ჯანმრთელობა” მხოლოდ წელიწადში ერთხელ აცრაზე სიარულს არ ნიშნავს… რომ ადამიანს თავისუფალი დროის თავისუფლად გატარება უნდა შეეძლოს იმ გარემოში, რომელიც მოსწონს და რომელიც მას უკეთესს გახდის… ბუზღუნი ბუზღუნად დარჩა, თუმცა იმატა კომერციულმა პროექტებმა, ქალაქს კუზებივით ამოეზარდა მრავალსართულიანი შენობები… სამაგიეროდ შემცირდა ის “კუნძულები”, სადაც ყოველდღიურობისგან დაქანცულ ადამიანებს რეალობა დროებით უნდა დაევიწყებინათ! 

ინდუსტრია VS დასვენება, საზოგადოებრივი VS კომერციული ინტერესები – ასე არ უნდა იდგეს საკითხი ქალაქში, სადაც ბავშვები იზრდებიან კორპუსებში შეკუნჭულ ოთახებში, მტვრიან ქუჩებში, ხმაურიან გზაჯვარედინებთან; სადაც მანქანებს მეტი ადგილი უკავიათ, ვიდრე ადამიანებს. დაითვალეთ პარკინგები, შემდეგ – ხეები. დაითვალეთ ახლად აშენებული კორპუსები, შემდეგ – ხეები. დაითვალეთ სახლები მოასფალტებული ეზოებით, შემდეგ – ხეები. დათვალეთ ქალაქში გაბნეული პარკები, სადაც სიწყნარე და სისუფთავეა და შემდეგ თქვით, რომ “გარემონტებული”, გაჩეხილი, ნაწილ-ნაწილ გაყიდული ვაკის პარკის ტერიტორია თბილისელების კეთილდღეობას ემსახურება! 

კვირას ვიყავი, ვნახე, გადავიღე. მთელი პარკი ათხრილია, საშინელი მტვერი და უწესრიგობაა. მეტყვიან, გვაცალეთ ბატონო ვაშენებთო მაგრამ განა პარკი ერქმევა ქვაფენილით მოპირკეთებულ სივრცეს?

მოქალაქეებს სჭირდებათ ადგილი, სადაც გაექცევიან გამონაბოლქვს, კომპიუტერებს, სარეცხის მანქანებს, მაცივრებს, ელექტრონულ მონსტრებს, გაიყვანენ ძაღლებს სასეირნოდ, სიარულს ასწავლიან ბავშვებს……. ვაკის პარკის დამცველებს კომერციული ფართი კი არა, ჯანსაღი და უსაფრთხო გარემო უნდათ.

ახლა კი:

ეს ის პარკი აღარ არის, ყველაფერი გადათხრილია:

DSCN2071

შადრევანიც მონგრეულია, მილები ამოყრილი. ხალხი კი მაინც დადის

DSCN2084

მტვერში, ქვიშაში, სამშენებლო მასალებთან ჩამომჯდარა ბებო და მყიდველს ელოდება. ნაღვლიანი სურათია…

DSCN2077

სამშენებლო სამუშაოები მაინც მიმდინარეობს

DSCN2083

მიდიან და მოდიან მანქანები

DSCN2169

აქაც მუშები, საქმეები, ქვაფენილები

DSCN2171

ეს ისაო… დასაჯდომებიო მაგრამ სად გინდა რომ დაჯდე, ამ აურზაურში?!

DSCN2097

ესეც ხალხი, რომელიც ვაკის პარკის გადარჩენის სურვილმა გარეთ გამოიყვანა. გვიან მივედი, თუმცა ჯერ კიდევ ბევრნი იყვნენ შემორჩენილი.

DSCN2127

გოგონები და ველოსიპედი. რა კარგია როცა იცი რომ სადღაც უსაფრთხოდ კატაობა შეგიძლია…. (თუ შეგეძლო?)

DSCN2138

ტყე შეუნახე შვილებსა, მამა ხარ შენი ვალია

DSCN2144

ბევრი ბევრი ბევრი სურვილები და პოზიციები ვაკის პარკის დასაცავად

DSCN2109

მე მიყვარს ხეებზე ცოცვა, მე მიყვარს ბუნება, მე მინდა სუნთქვა, მე მიყვარს მწვანე

DSCN2112

“ნუ წაგვართმევთ ვაკის პარკს”

DSCN2118

“ჩვენ დავბრუნდებით” 🙂

DSCN2074

კონკურსი ჟურნალისტებისა და ბლოგერებისათვის


სახეობათა კონსერვაციის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი “ნაკრესი”, “Fauna and Flora International” აცხადებენ კონკურსს გარემოსდაცვით თემებზე მომუშავე ჟურნალისტებისა და ბლოგერებისათვის.

პროექტი: “საქართველოს მტაცებლების კონსერვაციის პროექტი”.

მიზანი:

კონკურსის მიზანია, ხელი შეუწყოს საზოგადოებრივი ცნობიერების ამაღლებას გარემოსდაცვითი, მდგრადი განვითარებისა და კონსერვაციის საკითხებზე კვალიფიციური ჟურნალისტიკის წახალისებით და გამოავლინოს ნამუშევრები, რომლებსაც აქვთ პოტენციალი, პოზიტიური გავლენა მოახდინონ აუდიტორიაზე.

კონკურსში მონაწილეობის მიღება შეუძლიათ ბეჭდვით, რადიო, ტელე და ონლაინ მედიის წარმომადგენლებს, ასევე, ბლოგერებს.

წარმოდგენელი ნამუშევრები უნდა აკმაყოფილებდნენ შემდეგ კრიტერიუმებს:

** ეხებოდეს გარემოსდაცვით, მდგრადი განვითარების ან გარემოს კონსერვაციის თემებს;
** იყოს დაბეჭდილი, გასული რადიო/ტელე ეთერით ან ხელმისაწვდომი ფართო აუდიტორიისათვის ქართულ ენაზე, ინტერნეტის საშუალებით;
** ნამუშევრები გამოქვეყნებული უნდა იყოს 2012 წლის 14 მარტიდან 2012 წლის 23 აპრილამდე პერიოდში;
** მიიღება როგორც ინდივიდუალური, ისე გუნდური და, ასევე, ბლოგზე განთავსებული ნამუშევრები.

ნამუშევრების წარმოდგენა:

** სატელევიზიო/რადიო სიუჟეტი უნდა მოგვაწოდოთ DVD-ზე ან CD-ზე ჩაწერილი ან გამოგვიგზავნოთ სიუჟეტის ბმული ელექტრონულ ფოსტაზე;
** ბეჭდვითი მედიის ჟურნალისტებმა უნდა წარმოადგინონ გაზეთის ან ჟურნალის ასლი, სადაც მასალა გამოქვეყნდა ან გამოგვიგზავნონ ნამუშევრის ფოტოასლი ელექტრონული ფოსტის საშუალებით.
** ინტერნეტში გამოქვეყნებული მასალების მოწოდება შესაძლებელია ელექტრონულ ფოსტაზე საკონკურსო მასალის ბმულის გამოგზავნით.

ნამუშევრები შეგიძლიათ გამოგზავნოთ შემდეგ ელექტრონულ მისამართზე: public.relations@nacres.org

ჩვენი განსაკუთრებული ინტერესის სფეროს წარმოადგენს:

** ბიომრავალფეროვნება (განსაკუთრებით ცხოველთა ველური სახეობები)
** დაცული ტერიტორიები;
** გარემოს ცვლილებები;
** მდგრადი განვითარება;
** ადგილობრივი ტრადიციები, კულტურა და გარემოს დაცვა.

ნამუშევრები შეფასდება შემდეგი კრიტერიუმების მიხედვით:

** აქტუალურობა და გავლენა საზოგადოებრივი ცნობიერების ამაღლებაზე;
** ორიგინალურობა;
** ობიექტურობა;
** გამართული გადმოცემის სტილი;
** ნაშრომის სოციალური და ეკონომიკური კონტექსტი;
** მეცნიერული სიზუსტე.

გამარჯვებულები დაჯილდოვდებიან შემდეგ პრიზებით:

პირველი ადგილისათვის – 1000 ლარი
მეორე ადგილისათვის – 700 ლარი
მესამე ადგილისათვის – 400 ლარი.

საკონკურსო ნამუშევრების მიღების ბოლო ვადაა 23 აპრილი, 2012 წ.

დაინტერესების შემთხვევაში დაგვიკავშირდით:

ელფოსტა: public.relations@nacres.org
ტელ: 2 233706, 2 537125 (09:00-დან 14:00 საათამდე, შაბათ-კვირის გარდა)
საკონტაქტო პირი: თამარ ბორცვაძე

სახეობათა კონსერვაციის ცენტრი (NACRES) არის არასამთავრობო, არაკომერციული ორგანიზაცია. ცენტრის ძირითადი მიზანია ქვეყნის ბიომრავალფეროვნების დაცვის, შენარჩუნებისა და აღდგენის ხელშეწყობა. ცენტრის საქმიანობა ეფუძნება სამეცნიერო კვლევებს და ხორციელდება საქართველოს რეგიონებში ბუნებრივი რესურსების მდგრადი გამოყენების წახალისების, მოსახლეობის ცნობიერების ამაღლების და ბუნების დაცვით საქმიანობაში მათი ინტენსიური ჩართვის საშულებით.

სად ვეძებოთ სტიპენდიები – სააგენტოები, პროგრამები, გრანტები საქართველოში


ყველაზე დიდი ბარიერი, რაც საზღვარგარეთ სწავლის მსურველს შეიძლება შეექმნას, არის ინფორმაციის ნაკლებობა არსებული პროგრამების, სააგენტოების, სასწავლო ცენტრების შესახებ. საქართველოში ბევრი დაწესებულებაა, რომელიც კონსულტაციებსა და სხვა მომსახურებას უზრუნველყოფს საზღვარგარეთ სწავლის მსურველებისათვის.

პირველ რიგში, შეგიძლიათ მომმართოთ და დაგეხმარებით შესაბამისი პროგრამის/უნივერსიტეტის, დაფინანსების პოვნაში, სააპლიკაციო პროცესში. შესაძლებელია ინდივიდუალური და ჯგუფური  კონსულტაციები/ტრენინგები. მომსახურება იქნება ფასიანი. შეგიძლიათ დამეკონტაქტოთ ტელეფონის ნომერზე: 557-516-388; ასევე მომწეროთ ბლოგის საკონტაქტო ფორმის საშუალებით, დამიკავშირდეთ ფეისბუქის საშუალებით.

აქვე მოცემულია რამდენიმე ორგანიზაცია, რომელთაც გააჩნიათ სხვადასხვა ტიპის გაცვლითი პროგრამები საზღვარგარეთ. 
წკაპ